ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΕΣΥ

Ποιοί είναι οι «βλαπτικοί» και «επικίνδυνοι» για τα Ταμεία και τη χώρα?

Από «θέσεως μνημονιακής ισχύος», ο Πρωθυπουργός και ο υπουργός των Οικονομικών επιτέθηκαν με ανοίκειες εκφράσεις εναντίον των διοικήσεων των ασφαλιστικών Ταμείων, που υπερασπίστηκαν τα αποθεματικά τους, αρνούμενοι να δεχθούν το «κούρεμα».

Λησμονούν ότι στερούνται μιας νωπής, ξεκάθαρης, λαϊκής εντολής για την οικονομική διαχείριση της χώρας και λοιδορούν όσους δεν υποκύπτουν, όπως αυτοί, στα αντιλαϊκά σφαγιαστικά μέτρα που τους επιβάλλει η Τρόικα, σε βάρος της υγείας, της περίθαλψης και της σύνταξης των εργαζομένων.

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών (Π.Ο.Ε.ΣΥ.) χαιρετίζει και πάλι τις διοικήσεις των Ταμείων που δεν συναίνεσαν στον αυτοσφαγιασμό τους, με το «κούρεμα» των αποθεματικών. Παράλληλα, αποδοκιμάζει τους ελάχιστους –κυριολεκτικά και μεταφορικά- δημοσιογράφους, κάποιοι από τους οποίους είναι εκδότες και οφείλουν παρακρατημένες εισφορές στα Ταμεία, που έστησαν πανηγύρι, στις τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές για την επιτυχία του PSI, εξαπολύοντας δηλητηριώδη σχόλια κατά συνδικαλιστών και διοικήσεων των Ταμείων μας. Πρόκειται για πρόσωπα που βλέπουμε συχνά στις οθόνες, αλλά ουδέποτε στις κινητοποιήσεις του κλάδου για υπεράσπιση των Ταμείων μας και στις γενικές συνελεύσεις, για να θέσουν υπό την κρίση των μελών τις «σωτήριες απόψεις» τους.

Αν οι ελεύθερες και δυναμικές διοικήσεις των Ταμείων μας αποδεχτούμε προς στιγμής ότι είναι «ανεύθυνες και μυωπικές», πρέπει τότε να παραδεχθούμε ότι είχαν «την τύφλα τους» όσοι κυβερνητικοί και διάφοροι καθημερινοί ή ευκαιριακοί «σχολιαστές» προέβλεπαν ή απειλούσαν ότι θα χρεοκοπήσει η χώρα και θα μας βγάλουν οι εταίροι από το ευρώ και την κοινότητα.

Η συντριπτική πλειοψηφία των δημοσιογράφων, με συνεχή ετοιμότητα, είναι στο πλευρό των ασφαλιστικών και συνδικαλιστικών φορέων του κλάδου. Η Π.Ο.Ε.ΣΥ. αφήνει στην κρίση αυτής της συντριπτικής πλειοψηφίας των συναδέλφων τον υπονομευτικό σχολιασμό των ελάχιστων υποστηρικτών την Τρόικας.

Η Π.Ο.Ε.ΣΥ., μαζί με τις διοικήσεις των Ταμείων, των Ενώσεων του κλάδου και τους άλλους εργαζόμενους, οργανώνονται από σήμερα για να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις στα αποθεματικά μας από την εφαρμογή του PSI και να σχεδιάσουν τις νομικές ενέργειες για υπεράσπιση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων.

Με τις νέες δηλώσεις του Αντιπροέδρου καταλαβαίνει κανείς ποιος είναι ο «βλαπτικός και επικίνδυνος» για τα συμφέροντα των εργαζομένων. Ποιος παίρνει βλαπτικές αποφάσεις, ακόμα και για το PSI, χωρίς να ερωτηθεί ο ελληνικός λαός. Όσο για τις νέες απειλές του, αποδεικνύουν την ανεύθυνη ορμή του σε εκδικητικές αποφάσεις, εις βάρος πάντα μόνο των εργαζομένων.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Π.Ο.Ε.ΣΥ.

Με την παράκληση να αναρτηθεί, να μεταδοθεί και να δημοσιευθεί.


Ο Ευάγγελος Βενιζέλος πιο εύκολα απ' ότι θα περίμενε κανείς θα είναι ο μοναδικός υποψήφιος για την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ, αφού η υποψηφιότητα Παπουτσή για την ηγεσία του Κινήματος αποδείχθηκε ευσεβής πόθος, ενώ η τρίτη εκπρόθεσμη υποψηφιότητα του Στέφανου Τζουμάκα ήταν εξαρχής ανάξια λόγου (μία υποστήριξη    )
Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός οικονομικών συγκέντρωσε 189 υπογραφές στήριξης σε αντίθεση με τον Χ. Παπουτσή που κατάφερε να αποσπάσει 12 προτιμήσεις με ανάταση της χειρός αφού πριν είχε προσπαθήσει να ερμηνεύσει με τον τρόπο που τον συνέφερε το καταστατικό του κόμματος.
Είναι πραγματικά απορίας άξιο πως ο πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη αξιολόγησε τις συνθήκες της υποψηφιότητάς του και τις πιθανότητες που είχε για να αντιπαρατεθεί στον Ευάγγελο Βενιζέλο ο οποίος, μετά και την επιτυχία του περιβόητου PSI, ανέβασε κατακόρυφα τις μετοχές του και απέδειξε ότι ήταν σωστή η θαρραλέα απόφασή του να αποδεχθεί το ρίσκο της ηγεσίας του υπουργείου Οικονομικών.
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος είχε ξεκάθαρη στρατηγική και όταν χρειάστηκε αποδέχθηκε την πρόσκληση της πολιτικής του μοίρας αναλαμβάνοντας την ηγεσία -ηλεκτρική καρέκλα για πολλούς- του ΥΠΟΙΚ, ενώ αντιθέτως ο συνυποψήφιός του Χρήστος Παπουτσής παραιτήθηκε πριν από λίγες μέρες από υπουργός Προστασίας του Πολίτη και ενώ είχε βρεθεί εκρηκτικός μηχανισμός στο ΜΕΤΡΟ, επιδεικνύοντας πολιτικό οπορτουνισμό.
Ανάλογη της μετριότατης επίδοσής του στις προτιμήσεις των στελεχών του ΠΑΣΟΚ ήταν και η δήλωσή του μετά το συντριπτικό σε βάρος του αποτέλεσμα, κατηγορώντας τις "συντρόφισες" και τους "συντρόφους" του ότι επέλεξαν το "μικρό" και "φοβικό ΠΑΣΟΚ".
"Πολύ μακριά από τις αναζητήσεις των χιλιάδων στελεχών του ΠΑΣΟΚ, από τις αναζητήσεις της ελληνικής κοινωνίας, σήμερα δυστυχώς οι διαδικασίες επικράτησαν της πολιτικής, τα διαδικαστικά τεχνάσματα επικράτησαν της πολιτικής ουσίας", δήλωσε ο Χρήστος Παπουτσής, μετά την ολοκλήρωση των διαδικασιών του Εθνικού Συμβουλίου.

"Στην πιο κρίσιμη στιγμή για τη χώρα και το ΠΑΣΟΚ αντί της μεγάλης επιλογής της πολυσυλλεκτικότητας, της ενότητας και μιας νέας προοδευτικής προοπτικής, επιλέξαμε το μικρό, το φοβικό ΠΑΣΟΚ". "Λυπάμαι", κατέληξε ο ηττημένος υποψήφιος αρχηγός του Κινήματος.
Ο Ε. Βενιζέλος αφού ευχαρίστησε το Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ που του έκανε τη μεγάλη τιμή να τον ανακηρύξει υποψήφιο αρχηγό του κόμματος δήλωσε ότι στόχος του είναι η νίκη στις προσεχείς εκλογές:
«Ο στόχος μας είναι καθαρός και ρεαλιστικός: Νίκη στις προσεχείς εκλογές. Το ΠΑΣΟΚ για το καλό του έθνους πρέπει να έχει τον πρώτο λόγο στις πολιτικές εξελίξεις» είπε ο κ. Βενιζέλος, προσθέτοντας ότι «έχω πλήρη επίγνωση των ερευνών της κοινής γνώμης και γνωρίζω σε βάθος τι τραβάει ο κάθε Έλληνας πολίτης, τις δυσκολίες, τις θυσίες, την δυσφορία. Αλλά όλοι μαζί κάνουμε μια προσπάθεια να κρατήσουμε την χώρα όρθια και τώρα μετά την ολοκλήρωση του PSI, έχει ανοίξει ένα τεράστιο παράθυρο ευκαιρίας για να κερδίσουμε το χαμένο έδαφος, για να αναπληρώσουμε απώλειες, για να ανακτήσουμε ξανά την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνειά μας, ως έθνος, ως πολίτες της Ευρώπης, ισότιμοι και όχι ως παρίες της ευρωζώνης» υπογράμμισε ο μοναδικός υποψήφιος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.
«Εγώ και όλοι οι φίλοι μου και συναγωνιστές μου στο ΠΑΣΟΚ σας περιμένουμε με ανοιχτή αγκαλιά την επόμενη Κυριακή στις οργανώσεις μας, στις κάλπες για να δείξουμε ότι υπάρχουμε ότι η παράταξη είναι ζωντανή, ότι εμείς μπορούμε να σηκώσουμε και θα σηκώσουμε ξανά το βάρος της ανανέωσης, της αναγέννησης και της προοπτικής του τόπου. Αρχίζουμε» κατέληξε στην δήλωσή του ο κ. Βενιζέλος.

Ο Πέτρος Κωστόπουλος, ο ευειδής επιχειρηματίας των μίντια, είχε μεγάλο σουξέ τα τελευταία δεκαεπτά χρόνια, γιατί είχε βρει το "κουμπί" του νεοέλληνα.

Με όχημα τα γκλαμουράτα περιοδικά του, "ΚΛΙΚ", "ΝΙΤΡΟ" κ.λπ., μετέφερε τον ανυπόμονο και στερημένο νεοέλληνα στους ψεύτικους παράδεισους του life style.

Χρησιμοποιώντας και αντιγράφοντας κάθε πιασάρικη πατέντα "κοινωνικής κριτικής", οφθαλμοπορνείας, επιτηδευμένης αποενοχοποίησης, δημιούργησε ένα ελκυστικό παραμύθι, ένα στιλ μποέμικης μαγκιάς που κατάφερε να γίνει μόδα και να αποκτήσει πολλούς οπαδούς και τακτικούς αναγνώστες.

Αδιαφορώντας για τις παρενέργειες της κοσμοαντίληψης που προμοτάριζε από τα περιοδικά του (επιτηδευμένος νεοπλουτισμός), για τη γλώσσα που χρησιμοποιούσε (ιδιότυπη γκρίκλις, αποενοχοποιημένη μοδάτη έκφραση με διανουμενίστικες γαρνιτούρες), στόχευσε ασύστολα στην επιτυχία, η οποία όσο τον πλησίαζε άλλο τόσο τον απομάκρυνε από το έδαφος και τον παραφούσκωνε με αλαζονεία.

Πριν από λίγες ημέρες η μικρή μιντιακή αυτοκρατορία του Κωστόπουλου, η ΙΜΑΚΟ, κατέρρευσε και πνίγηκε στα χρέη. Ο ίδιος, συντετριμμένος, γνώρισε το άδοξο τέλος όσων επένδυσαν σε μία φούσκα.

Η εποχή του Πέτρου Κωστόπουλου, πέρασε.

Έτσι κι αλλιώς όλοι περαστικοί είμαστε, απλώς όταν καταρρέουν οι επιτυχημένοι κάνουν περισότερο θόρυβο.

Η ΙΜΑΚΟ, του έδωσε βέβαια το ωραίο ταξίδι...

Σίγουρα δεν είναι για λύπηση ο Π.Κ.

Δεν είναι κάποιος κακομοίρης που θα υποφέρει ούτε η κυρία του θα αναγκαστεί να πλένει σκάλες για να τα βγάλουν πέρα. Και τα λεφτά του θα έχει στην άκρη και όλο κάτι θα βρει για να ισορροπήσει.

Εξάλλου, "απ' ό,τι σου αφαιρεί ο πόνος, σού προσθέτει", όπως λέει και ο ποιητής.

Ίσως με αυτή την εμπειρία γίνει λίγο καλύτερος, δηλαδή λιγότερο δήθεν και περισσότερο άνθρωπος...

 

ΥΓ) Τα μίντια έχουν καταντήσει σήμερα συμπληρωματικές δουλειές. Δεν υπάρχουν παραδοσιακοί εκδότες.

Αυτό μπορεί να το διαπιστώσει κανείς από τους υπάρχοντες κυρίαρχους βαρώνους των μίντια. Όλοι έχουν άλλες μπίζνες οι οποίες στηρίζουν και στηρίζονται από τα ΜΜΕ που διαφεντεύουν.

Έτσι, ήταν σχεδόν νομοτελειακό να μην αντέξει ο Π.Κ. να επιβιώσει χωρίς άλλες δουλειές που θα συντηρούσαν τα περιοδικά του και τα άλλα ΜΜΕ που διέθετε. Όμως, αυτή την απλή διαπίστωση φαίνεται ότι δεν μπορεί να την αποδεχθεί εύκολα ένας που γνώρισε τόσο γρήγορα την επιτυχία.

Και ο Πέτρος Κωστόπουλος, ο γρήγορος πιστολέρο του σουξέ, ο κάποτε αδίστακτος έμπορος έντυπης σαρκός,  κατέρρευσε ίσως από υπερβολική αυτοπεποίθηση.

Από υπερβολική πίστη σε ένα στιλ που κάποτε ασκούσε στα πλήθη μια ασυναγώνιστη γοητεία, αλλά που σήμερα (με τόση οικονομική στενότητα) δεν συγκινεί παρά μόνον κάποιους λιγοστούς που ζουν εκτός τόπου και χρόνου.

 

 

 

 

greece-debt-crisis.gi.topΜε τα πιο εγκωμιαστικά λόγια για τους Έλληνες o συντάκτης της Λιμπερασιόν εξηγεί πώς η χώρα λειτουργεί ως ανάχωμα του οικονομικού ολοκληρωτισμού γράφοντας χαρακτηριστικά  ότι «η Ελλάδα είναι το παρελθόν μας, αλλά είναι και το μέλλον μας».


Ολόκληρο το άρθρο της γαλλικής εφημερίδας

«Όχι, αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, αν και δραματικό, δεν είναι μια καταστροφή. Είναι επίσης μια ευκαιρία. Γιατί η δύναμη του χρήματος έχει, για πρώτη φορά, υπερβεί με ένταση το ρυθμό της μέχρι τότε σταδιακής, σχολαστικής και προσεκτικά οργανωμένης καταστροφής του δημόσιου συμφέροντος και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Και σε μια χώρα τόσο διάσημη για τη φιλοσοφία της ζωής, στον αντίποδα του αγγλοσαξονικού μοντέλου, και διάσημη για την ακούραστη αντίσταση που έχει φέρει στις πολλαπλές μορφές καταπίεσης που προσπάθησαν να τη χαλιναγωγήσουν.

Ο Έλληνας δεν χορεύει και δε θα χορέψει ποτέ στο ένα πόδι, ούτε θα σκύψει δουλικά, ανεξάρτητα από τα καθεστώτα που θέλουν να του επιβάλλουν. Χορεύει με τα χέρια του, σαν να θέλει να πετάξει προς τα αστέρια. Γράφει στους τοίχους αυτό που θα του άρεσε να διαβάσει κάπου αλλού. Καίει μια τράπεζα όταν δεν του αφήνουν πλέον την πολυτέλεια να ψήσει στην παραδοσιακή του ψησταριά. Ο Έλληνας είναι τόσο ζωντανός, όσο η ιδεολογία της απειλής θανάσιμη. Και ο Έλληνας αν και χτυπημένος μέχρι θανάτου, στο τέλος πάντα σηκώνεται.

Ναι, η Ευρώπη της οικονομίας ήθελε να δημιουργήσει ένα παράδειγμα. Αλλά μες τον εκνευρισμό της να χτυπήσει τη χώρα που φαινόταν η πιο αδύναμη στη ευρωζώνη, μέσα στην υπερβολική της βία, η μάσκα της έπεσε. Είναι τώρα περισσότερο από ποτέ, η ώρα να καταδείξουμε το αληθινό της πρόσωπο: αυτό του ολοκληρωτισμού. Γιατί πρόκειται πραγματικά περί αυτού. Και υπάρχει μόνο μία απάντηση στον ολοκληρωτισμό: ο αγώνας, επίμονος και ανυποχώρητος, μέχρι τη μάχη, αν χρειαστεί, καθώς διακυβεύεται η ίδια η ύπαρξη.
Έχουμε έναν κόσμο, μια ζωή, και αξίες να υπερασπιστούμε. Παντού στους δρόμους, είναι τα αδέλφια μας, οι αδελφές μας, τα παιδιά μας, οι γονείς μας, οι οποίοι έχουν πληγεί μπροστά στα μάτια μας, ακόμα και αν είναι μακριά. Πεινάμε, κρυώνουμε και πονάμε μαζί τους. Όλα τα χτυπήματα που δέχονται μας τραυματίζουν εξίσου. Κάθε παιδί στην Ελλάδα που λιποθυμά στο σχολείο του, μας καλεί στην αγανάκτηση και στην εξέγερση.
Για τους Έλληνες, είναι καιρός να πούνε όχι, και, για όλους εμάς, ήρθε ο καιρός να τους υποστηρίξουμε. Επειδή ο ελληνικός λαός σήμερα ηγείται της μάχης κατά του οικονομικού ολοκληρωτισμού, που καταστρέφει παντού τη δημόσια περιουσία, απειλεί την καθημερινή επιβίωση, διαδίδει την απόγνωση, το φόβο και την αποχαύνωση μέσα από έναν πόλεμο όλων εναντίον όλων.
Πέρα από έναν συναισθηματικό θυμό που εκτονώνεται με την καταστροφή των συμβόλων της καταπίεσης, αναπτύσσει έναν διαυγή θυμό, των αγωνιστών που αρνούνται να στερηθούν την ίδια τους τη ζωή προς όφελος της τραπεζικής μαφίας και της λογικής της, αυτής του "τρελού χρήματος".
Με τις συνελεύσεις της άμεσης δημοκρατίας, το κίνημα της πολιτικής ανυπακοής, το κίνημα "Δεν πληρώνω" και τις πρώτες εμπειρίες της αυτοδιαχείρισης, μια νέα Ελλάδα αναδύεται αυτή τη στιγμή, που απορρίπτει την τυραννία της αγοράς για λογαριασμό των ανθρώπων.
Δεν γνωρίζουμε πόσο καιρό θα πάρει για τους ανθρώπους να ελευθερωθούν από την εθελοντική δουλεία τους, αλλά είναι βέβαιο ότι, αντιμετωπίζοντας τη γελοιότητα της πελατειακής πολιτικής, των διεφθαρμένων δημοκρατιών, τον τραγελαφικό κυνισμό του κράτους των banksters (τραπεζική μαφία), θα έχουμε μόνο την επιλογή -ενάντια σε κάθε εκβιασμό- να διαχειριστούμε τις υποθέσεις μας εμείς οι ίδιοι.
Η Ελλάδα είναι το παρελθόν μας.
Είναι επίσης το μέλλον μας.
Ανακαλύψτε την ξανά μαζί της!
Το 2012 ας γίνουμε όλοι Έλληνες!»